Co zamawiać w portugalskiej restauracji

Jak zamawiać

Portugalska kuchnia w wersji domyślnej jest ciężka: frytki do wszystkiego, sporo smażenia i chleb na stole, zanim zdążysz usiąść. W tej samej karcie jest jednak druga wersja: ryba z rusztu, ośmiornica, małże, oliwa i warzywa. Cała różnica polega na tym, co się zamówi.

• Prato do dia: danie dnia, zwykle z zupą i kawą w cenie. Najlepszy stosunek ceny do jakości.
• Tasca: mała rodzinna knajpa z krótką kartą po portugalsku. Tam jedzenie jest najlepsze i najtańsze.
• Ryba na wagę: całą rybę wycenia się za kilogram. Pytaj o cenę i wagę sztuki, zanim potwierdzisz.
• Godziny: obiad 12:00 do 15:00, kolacja od 19:30. Poza tym kuchnia bywa zamknięta.
• Napiwek: nieobowiązkowy. Zaokrąglenie rachunku wystarczy.

Sześć dań

W nawiasie przybliżona wymowa. Portugalskie „s” na końcu wyrazu czyta się jak „sz”, a nieakcentowane „o” jak „u”.

Polvo grelhado (polwu greljadu)

Ośmiornica najpierw gotowana, potem na ruszcie. Wersja à lagareiro to ta sama ośmiornica utopiona w oliwie; grelhado jest lżejsze.

z rusztudelikatne

Sardinhas assadas (sardinjasz asadasz)

Sardynki z grilla, z solą, na kromce chleba. Sezon to lato, szczyt w czerwcu. Poza sezonem są chude.

z rusztusezon: czerwiec

Bacalhau cozido com grão (bakaljau kuzidu kong grau)

Dorsz gotowany z ciecierzycą, jajkiem i kapustą, polany oliwą. Wersja bez patelni.

bez smażeniastrączki

Bacalhau à Brás (bakaljau a brasz)

Dorsz ze smażoną cebulą, jajkiem i ziemniakami pociętymi na zapałki. Najpopularniejsza wersja dorsza w kraju.

smażonepopularne

Frango piri-piri (frangu piri-piri)

Kurczak z rusztu z ostrym sosem piri-piri. Najlepszy prosto z lokalnej grillowni.

z rusztupikantne

Peixe grelhado do dia (pejsz greljadu du dia)

Cała ryba z rusztu: dourada, robalo albo sargo. Sól, oliwa, cytryna, gotowane ziemniaki.

z rusztulekkie

Klasyki, które są ciężkie

Warto je znać i raz spróbować, ale to nie jest jedzenie na co dzień.

• Francesinha: kanapka z kilkoma rodzajami mięsa, zapiekana serem, zalana sosem na piwie, z jajkiem i frytkami. Specjalność Porto i pełny obiad w jednym naczyniu.
• Cozido à portuguesa: gotowane mięsa, kiełbasy i warzywa na jednym półmisku. Danie zimowe, podawane w konkretny dzień tygodnia.
• Alheira: kiełbasa z drobiu i chleba, wymyślona przez portugalskich Żydów udających, że jedzą wieprzowinę. Smażona z jajkiem i frytkami; wersja grillowana jest lżejsza.
• Bifana: wieprzowina marynowana w czosnku i winie, w bułce, jedzona na stojąco przy barze. Wersja z wołowiną to prego.
• Peixinhos da horta: fasolka szparagowa w cieście, smażona. Podobno stąd wzięła się japońska tempura.

Słodkie

Portugalskie ciastka wyszły z klasztorów, gdzie białka szły na krochmalenie habitów, a z żółtek robiono słodycze. Stąd cała gablota jest podobna: żółtko, cukier i migdał.

• Pastel de nata (pasztel de nata): tarteletka z kremem budyniowym, przypalona na wierzchu. Warta zachodu tylko ciepła, prosto z pieca, z cynamonem. Oryginał z Belém nazywa się pastel de Belém.
• Travesseiro i queijada: ciasto francuskie z masą migdałową oraz ciastko serowe, oba ze Sintry.
• Bola de Berlim: pączek z żółtym kremem, sprzedawany latem na plaży.
• Owoce: gruszka Rocha, pomarańcze z Algarve, figi i melon latem. Tanie i naprawdę dobre.

Kawa i piwo

Kawa

Tania, dobra, pita na stojąco przy ladzie. Espresso kosztuje mniej niż euro.

• Um café albo uma bica w Lizbonie: zwykłe espresso, domyślne zamówienie.
• Meia de leite: espresso z mlekiem w filiżance, nasza biała kawa.
• Galão: to samo w wysokiej szklance, słabsze.
• Abatanado: dłuższe espresso, najbliżej americano.

Piwo

Sagres i Super Bock, a spór o to, które lepsze, jest regionalny: Sagres na południu, Super Bock na północy.

• Imperial: małe lane piwo, tak zamawiasz w Lizbonie.
• Fino: dokładnie to samo, ale tak mówi się w Porto.
• Caneca: większy kufel.

Do tego vinho verde, młode musujące wino z północy, oraz ginjinha, wiśniowa nalewka pita z małych kieliszków w budkach w centrum Lizbony.